توضیح مفصل در مورد طبقه‌بندی، عملکردها و سناریوهای کاربردی تجهیزات آشپزخانه

۱. نباید پارتیشن‌های آشپزخانه خیلی زیاد باشد. فضای بسته راندمان کاری پایینی دارد. هنگام طراحی آشپزخانه، بسیاری از سرآشپزها وقتی می‌شنوند که رئیسشان می‌گوید آشپزخانه باید پیشرفته و مرتب باشد و محیط کار سرآشپز باید بهبود یابد، بدون هیچ محدودیتی مساحت و فضا را گسترش می‌دهند. نه تنها این، بلکه آنها آشپزخانه بزرگ را به پارتیشن‌های بی‌نهایت تقسیم می‌کنند و هر اتاق عمل به یکدیگر نزدیک، نامرئی و بی‌پاسخ است. این امر نه تنها فاصله سرآشپزها را برای حمل کالاها افزایش می‌دهد، بلکه مراقبت از یکدیگر و بهبود راندمان کاری را نیز دشوار می‌کند و احتمال ایجاد خطرات ایمنی را افزایش می‌دهد. ۲. طراحی کف و انتخاب مواد باید ضد لغزش و جاذب آب باشد. برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، برخی از سرآشپزها هنگام طراحی کف آشپزخانه از کاشی‌های معمولی استفاده می‌کنند. در نتیجه، آنها نه ضد لغزش هستند و نه جاذب آب، که به طور جدی بر راندمان کاری تأثیر می‌گذارد. طراحی کف و انتخاب مواد آشپزخانه را نمی‌توان کورکورانه دنبال کرد، بلکه باید با دقت در مورد آنها تصمیم گرفت. قبل از انتخاب کاشی‌های کف ضد لغزش جدید و کاربردی، استفاده از آجرهای فولادی قرمز هنوز یک اقدام مؤثر است. ۳. طراحی سینک باید راحتی استفاده از آب توسط سرآشپز را برآورده کند و زهکش نباید خیلی کم عمق باشد. بسیاری از آشپزخانه‌ها سینک یا روشویی طراحی می‌کنند، اما به دلیل تعداد کم یا کوچک بودن آنها، سرآشپز باید مسافت زیادی را برای پیدا کردن سینک بدود، بنابراین تمیز کردن آن هنگام کار دشوار است، به طوری که رعایت استانداردها در مورد بهداشت آشپزخانه دشوار است. جوی روباز آشپزخانه یک کانال مهم برای تخلیه فاضلاب آشپزخانه است، اما برخی از جوی‌های روباز آشپزخانه خیلی کم عمق، خیلی ناهموار یا بدون اختلاف ارتفاع یا بدون ارتباط ارگانیک هستند که باعث می‌شود آشپزخانه یا آب به زمین متصل شود یا بو بدهد و خشک و تمیز کردن آن دشوار باشد. بنابراین، هنگام طراحی آشپزخانه، باید نیازهای مختلف مواد اولیه برای یخ‌زدایی و شستشو و استفاده سرآشپز از آب تمیز و آب تمیزکننده را به طور کامل در نظر بگیریم. سعی کنید از سینک‌های تک‌شیار یا دوشیار در مکان‌های مناسب استفاده کنید تا از تمیزی و بهداشت محیط تولید مواد غذایی اطمینان حاصل شود. ۴. اندازه فضای آشپزخانه را با توجه به تعداد صندلی‌های ارائه شده توسط اجاق گاز تعیین کنید. معمولاً یک اجاق گاز می‌تواند ۴۰ تا ۵۰ صندلی فراهم کند، اما با بهبود کارایی، بسیاری از رستوران‌ها به اجاقی دست یافته‌اند که می‌تواند ۵۰ تا ۸۰ صندلی فراهم کند. هرچه تعداد صندلی‌های یک اجاق گاز بیشتر باشد، می‌توان در فضای آشپزخانه صرفه‌جویی کرد و هزینه‌ها را نیز به همان نسبت کاهش داد. اگر فضای آشپزخانه به طور معقول اختصاص داده شود و امکانات به درستی تجهیز شوند، می‌توان در هزینه سرمایه‌گذاری صرفه‌جویی کرد. اگر فضای آشپزخانه خیلی بزرگ باشد، تعداد امکانات و تجهیزات زیاد باشد، قدرت زیاد باشد یا از نیازهای تولیدی آشپزخانه فراتر رود، و پیگیری یک‌جانبه تجهیزات پیشرفته و عملکردهای کامل، پدیده "اسب بزرگ یک گاری کوچک را می‌کشد" را ایجاد می‌کند که باعث افزایش سرمایه‌گذاری می‌شود. اگر فضای آشپزخانه خیلی کوچک باشد، امکانات کافی نباشد یا قدرت کافی نباشد، نه تنها برای تأمین نیازهای تولید در طول تولید و استفاده، سرمایه‌گذاری اضافی لازم خواهد بود، بلکه بر تولید و خروجی عادی نیز تأثیر می‌گذارد. ۵. قرار دادن تجهیزات باید بر کیفیت تمرکز کند نه ظاهر. هنگام ساخت یا بازسازی آشپزخانه، بسیاری از افراد به دنبال جلوه‌های بصری یا تسهیل بازدیدهای همکاران هستند، به طور یک‌جانبه به دنبال جلوه‌های طراحی هستند یا تجهیزات را فقط برای ظاهر خریداری می‌کنند. در نتیجه، تجهیزاتی که خریداری کرده‌اند بسیار نازک و بسیار سبک است، میز کار هنگام استفاده می‌لرزد، اجاق گاز هنگام سوختن باد می‌کند و یخچال به طور تصادفی گرم می‌شود. همچنین برخی تجهیزات وجود دارند که از نظر عملکرد جدید و پیشرفته به نظر می‌رسند، اما ارزش عملی واقعی آنها زیاد نیست، مانند بسیاری از هودهای حمل آب تولید داخل، نردبان‌های بالابر تحویل غذا و غیره که اغلب توسط پرسنل ساختمانی و پرسنل آماده‌سازی هتل‌ها از رده خارج می‌شوند و سرآشپزهایی که مسئولیت آنها را بر عهده می‌گیرند، به تعمیرکار تجهیزات تبدیل می‌شوند.